U Leksičkom Vremeplovu JU Gradska biblioteka Tivat (i) ove subote donosimo objašnjenje etimologije dvije riječi. Kako smo to uobičajili, jedna riječ je iz opšteg leksikona b/c/h/s jezika, a druga je bokeljski lokalizam. Ove subote to su porijeklo i smisao leksem pȍzitīvan i pošâda.
Pridjev pȍzitīvan posuđen je iz latinskog positīvus, što je izvedeno od participa positus glagola pōnō ‘postaviti’. Značenje ‘dobar’ razvilo se najvjerovatnije preko srednjovjekovne logike, preko opreke sa negativus ‘negiran’ uz implikaciju da se dobro afirmiše, a zlo odbacuje.
Pošâda (u opštem leksikonu b/c/h/s jezika ‘pribor za jelo, escajg’) vodi porijeklo od venecijanskog possada, italijansko possata ‘pribor za jelo’. Venecijanska/italijanska riječ je particip prošli od venecijanskog posar, italijanskog posare ‘postaviti’, što vodi porijeklo od vulgarnolatinskog pausare < pausa, grčkog porijekla.
Sa objašnjenjem etimologije neke nove dvije riječi – jedne iz opšteg leksikona b/c/h/s jezika i jednog bokeljskog lokalizma – vidimo se sljedeće subote.
LITERATURA:
- Ranko Matasović, Dubravka Ivšić Majić, Tijmen Pronk – Etimološki rječnik hrvatskoga jezika, vol. II, Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje, Zagreb 2021.
2. Vojmir Vinja ‒ Jadranske etimologije: Jadranske dopune Skokovu etimologijskom rječniku, vol. II, Školska knjiga, HAZU, Zagreb 2003.
