U rubrici Knjiga Sedmice JU Gradska biblioteka Tivat ovog ponedjeljka preporučujemo sjajni roman Vladimira Tasića „Oproštajni dar“ (Arhipelag, Beograd 2013).
“Oproštajni dar” je u dobroj mjeri sjetna, ali i ironična, duhovita priča o (samo)izgnanstvu i o sjećanju, o cijelom jednom sloju i naraštaju ljudi iz morbidnog regiona u kojem živ(otar)imo: o ljudima koji su devedesetih godinâ prošloga stoljeća pobjegli sa bivšeg ex YU prostora trbuhom za kruhom i glavom bez obzira. “Oproštajni dar” je, međutim, i priča o davno nestalom pripovjedačevom bratu, čudaku-geniju, čiju urnu s pepelom narator jednog dana zatiče pred svojom kućom u Kanadi, gdje sada živi. Romaneskni “končerto” Vladimira Tasića majstorski je komponovana priča, prošarana ubojitim i lucidnim, a opet potpuno nepretencioznim opservacijama na temu Novog svijeta i jedne bitno drugačije kulture- kulture koja je za pisca/pripovijedača Drugo. To je, međutim, i priča na temu snalaženja onih (ne samo ljudi sa naših prostorâ) koji su Drugi za nju, premda je pripovijedaču, sa druge strane, i sasvim bliska (kao, uostalom, i svakom makluanovskom “globalnom seljaninu”). Konačno, “Oproštajni dar” je i diskretna, ali nedvosmislena posveta piščevom rodnom gradu Novom Sadu, posebno onom Novom Sadu koji je ili gotovo izumro, ili se iselio tamo i onamo kao troje glavnih protagonistâ Tasićeve knjige, ili se, u periodu poslije početka sloma SFRJ, nirvanistički uvukao u sebe pred najezdom tzv. “dobrih divljakâ”; lažno dobrih, a autentično divljih.
Možemo rezimirati: “Oproštajni dar” je nestereotipna priča o ljubavi i samoći, stilski besprekorno uobličena. Tasićeva rečenica razvija se i teče mirno i graciozno- kao ravničarska rijeka- izuzetno je informativna i, kao takva, ima blagotvoran efekat na čitaočevu recepciju teksta. Zbog svega navedenog- tj. visokih sadržajno-stilskih kvalitetâ knjige koju predlažemo- nemojte propustiti da iz Gradske biblioteke Tivat posudite, a onda i pročitate ovaj izvrsni roman Vladimira Tasića. S poštovanjem, glavni urednik JU Gradska biblioteka Tivat Miomir Abović
